maandag 9 juli 2018

Ere wie ere toekomt

Traditioneel wordt Thaise (yoga)massage vooraf gegaan door een gebed gericht aan Dr. Zhivago van wie wordt gezegd dat hij de massagevorm ontwikkeld heeft.

Of dat werkelijk zo is doet er niet toe, wellicht het belangrijkst is dat je je respect uitdraagt naar al diegenen voor je die datgene ontwikkeld hebben waar jij nu nog de vruchten van kunt plukken.

Datzelfde kunnen we doen aan het begin of aan het einde van een yogales.
Ik zing de Shanti Mantra het liefst waarin we bezingen hoe we wensen dat er vrede zal zijn tussen leraar en leerling. Hier ook een versie door mijzelf gechant.

Ook in yogaland zijn we te snel geneigd ons de zaken toe te eigenen: de yogavorm, de hulpmiddelen, de filosofie ... alsof we het zelf ontdekt hebben.
Al op de kunstacademie leerden we dat niemand echt iets nieuws ontwikkelen kan. Teleurstellend, maar vrijwel allemaal bedenken we variaties op een thema. Zelfs van Gogh, Gauguin en Picasso hebben naar anderen gekeken en vanuit daar iets 'nieuws' ontwikkeld.

Ik denk dat júist in yoga het oprecht respect en dankbaarheid tonen naar de eeuwenoude wijsheid, die jij immers ook weer van iemand anders hebt overgedragen gekregen, toont dat je begrijpt waar het om gaat.

Waar ik bovendien vaak een les mee beëindig is dankbaarheid uitdragen naar het feit dat wij (over het algemeen een groep vrouwen) in vrijheid bij elkaar kunnen komen, zonder dat iemand ons verteld wat we moeten dragen, zonder dat we toestemming van iets of iemand nodig hebben, dat we voldoende te eten hebben, in een warm bed kunnen slapen en in relatieve vrijheid en vrede leven.


"Yoga is not an ancient myth buried in oblivion. 
It is the most valuable inheritance of the present. 
It is the essential need of today 
and the culture of tomorrow" - Swami Satyananda
SHARE:

Geen opmerkingen

Een reactie posten

BLOGGER TEMPLATE DESIGNED BY pipdig